Afgelopen week was een rare en heel drukke week voor mij. Ik heb slecht geslapen van alle druk van alle kanten. Hoe moet het met de papieren van de ONG. Wat klopt, wat klopt niet. Gaat Guito ons de papieren en het geld terug geven? Een afspraak was eerst niet te maken. Gelukkig hebben Jeanmax en Kempès met Guito gepraat, maar zaterdagmiddag waren de papieren er nog niet.

Tot twee uur ’s nachts heb ik goed geslapen, daarna minder, ik lag te draaien en te piekeren. Van alles ging door mijn hoofd. Hoe moet dit en hoe moet dat, waarom is het hier allemaal zo moeilijk. Waarom kan ik hier niet van de mensen op aan, het werk dat wij doen is toch voor hun en hun kinderen. Dit is de derde nacht op een rij dat ik er van wakker lig. Ik zal toch iets anders moeten leren doen, want zo gaat het niet. Ik lag mijn oefeningen te doen, toen er op eens een korte, maar duidelijke aardbeving was. Wonderlijk is dat ik aan andere dingen ging denken, die de stress uit mijn hoofd haalden, ik kon het los laten. Ik heb daarna nog heerlijk geslapen en voelde mij vanmorgen redelijk uitgerust.

Rond 5 uur ben ik naar zijn huis in Kenscoff gegaan. Geen Guito. De ene persoon zei dat hij in de straat bij het politiebureau was, de ander zei dat hij ergens binnen was. De man ging het huis is, maar na enige tijd kwam hij naar buiten en zei dat Guito er niet was. Guito was gewoon thuis. Ik voelde dat het niet klopte, men probeerde mij om de tuin te leiden. Ik heb Guito gebeld en vriendelijk gevraagd om de papieren te geven. Hij stubbelde wat tegen. Ik zei hem dat ik op straat stond en dat de mensen om mij heen konden horen wat ik zei. Dat als hij de papieren niet gaf dat Ecole Soleil de Hollande in grote problemen zou komen, dat ik in de problemen zou komen en hij ook. Dus aub Guito, wees een vriend, help de kinderen naar school te gaan, help mij en breng vanavond of morgenochtend alle papieren. Ik heb hem gezegd niets persoonlijks tegen hem te hebben, maar zakelijk werkt het niet goed. Komt er onvoldoende voor elkaar. Hij beloofde mij de papieren op te zoeken en de volgende ochtend vroeg te brengen.

Vandaag rond 9 uur kwam er een pakket papieren. Het belangrijkste papier, waarop staat dat hij het dossier op 10 augustus 2009 had afgegeven bij het ministerie du plan, was er niet bij. Ik heb alle papieren die Guito gaf gemerkt en in een ordner gedaan. Heel fijn dat Guito zich nu aan zijn woord heeft gehouden en dat er geen rancune tussen ons is.

Eind van de ochtend ben ik naar Luc Marie gegaan om verder te werken aan de dingen die moeten gebeuren. Morgen mag ik hem helpen onthouden de advodaat en een dominee te bellen. De advocate vragen wij ons te helpen een ONG te worden, de dominee mag ons zijn franchise lenen. Luc Marie is hoopvol dat dit goed gaat komen.

Toen Luc Marie hoorde van de vele schoolmeubelen die in Nederland weggegooid worden, hebben wij mogelijkheden besproken of dat er containers vol met schoolmeubelen vanuit Nederland naar Haïti kunnen komen. Er is hier een enorm gebrek aan schoolmeubelen. Luc Marie zal zien of hij iets bij de regering voor elkaar kan krijgen, de franchise voor de invoer is weer het probleem. Van de containers (40 voet=12 meter) wil hij scholen of huizen maken. Het zou fantastisch zijn als zoiets geregeld zou kunnen worden, maar wij zijn in de bespreking al heel wat lastige punten tegen gekomen.

Na het werk heb ik ontzettend lekker met hen gegeten, wij zaten buiten op een groot overdek terras. Lekker warme en een zachte wind. Er was lambi en heerlijke kleine stukjes vis met rijst, groentes en een witte knol, waar ik de naam van ben vergeten. Het was een echte Haïtiaanse maaltijd, heel erg lekker klaargemaakt. Het was smullen!