Inkopen
Vanmorgen in Port-au-Prince kasten gekocht voor mijn woonruimte, de vrijwilligers ruimte, “de slaapkamer”, is normaal een klaslokaal en het prefab-huis. Ik had ooit mooie strakke open kasten gezien van blankhout, die do0r Haïtianen gemaakt zijn. Maar waar had ik die gezien? Dieufort en ik reden op mijn aanwijzingen rond, ik wist het niet meer precies, alleen wel in welke hoek van P-au-P. Ik was de weg kwijt, maar opeens zag ik ze. Zij waren zoals ik ze graag wilde hebben. De eerste prijs die gegeven werd was HTD 1200. Ongeveer          € 120,-. Op zulke momenten neem ik een schrift mee met een pen . Ik schrijf alle bedragen die gezegd worden op, dan kunnen er geen misverstanden over de prijs zijn. Dus ik zei: die HTD 1200 dat is een prijs voor vreemdelingen (blanc), nu wil ik graag de prijs horen voor Haïtianen en ik wil zes kasten kopen. De verkoper schiet dan altijd in de lach! De jongen zakte gelijk HT$ 200. Ik dacht: Dit is een goed teken. Langzaam ging de prijs naar beneden, wij zijn geeindigd op 730 HT$ per kast, dus ongeveer € 73,-. Dit is een prijs waar ik mee tevreden ben, maar ik merkte de timmermannen ook.
De volgende keer krijg ik de kasten voor HTS 725,- werd mij gezegd. De kasten zijn op de vrachtauto gezet, een stuk multiplex er tegen en met heel erg stevige spanbanden vast gezet.
Ik ben erg blij met de kasten, want alles staat in dozen op de grond, dat werkt niet als er straks zeven mensen zijn om te bouwen. Nu is alles gelijk goed in orde voor de toekomst.
Daarna naar Pétion-ville bedden zoeken. Vraagprijs HT$ 1500, is ongeveer € 150,-. Hij zakte naar € 1400. Pas toen ik zei dat ik ergens anders ging kijken, gaf hij een prijs van HT$ 1300,-. Verder wilde hij niet zakken. Ik ben weg gegaan, want hij had maar één bed op voorraad. Wat was het heet in de steden, gelukkig heeft de vrachwagen airconditioning, even lekker afkoelen. Daarna in Pétion-ville gereden naar een winkel, een soort Blokker. Ik heb bestek, plasic borden, een stofzuiger, een mixer, een koffiezet apparaat, handdoeken, een bank met twee stoelen, een tafel, een bankje met kussen en een bijzettafeltje gekocht. Het is van teakhout, met rode kussen. Het is een tuinset, maar bij ons komt het in de vrijwilliggersruimte te staan. Het was een moeilijke beslissing omdat ik altijd zo zuinig doe, maar ik vind wel dat de vrijwilligers goed moeten kunnen zitten. Als ik dit niet koop dan is het alternatief van die plastic tuinstoelen en die vind ik vreselijk voor in huis. Ik wil het ook graag gezellig hebben. Dit gaat jaren mee! Ik ben er echt heel blij mee.

Morgen als ik in Ka-Blain werk en even tijd heb in de middag, dan ga ik met Sam en Denis de spullen op hun plek zetten. Alles wat wij kochten kon achter op de vrachtwagen worden geladen, daarna zijn wij naar Ka-Blain gereden. Een lange weg met veel geschud en gehobbel.

De vrachtwagen van Claude: Nap panse Kounya!