Vandaag vrijdag 26 februari 2010 extra vroeg opgestaan om foto’s over te zetten en allerlei dingen te regelen. Ik had weer slecht geslapen vanwege dreigende aardbevingen. Overdag heb ik nergens last van als ik in huis ben, maar ’s nachts spookt het door mijn hoofd en blijf ik waakzaam. Dat komt mijn nachtrust niet ten goede.

JeanMax heeft mij gezegd dat wij in de tuin moeten slapen in een tent want er is volgens hem 1% kans in het komende jaar op een aardbeving van meer dan 7. Als het 8 of meer is dan blijft volgens hem niets staan. Ook niet ons stevige huis of de school.  Ik vroeg JeanMax dat als er volgens hem zo veel gevaar is of wij de bouw van de school dan niet moeten stop zetten. Dit meer om aan te geven dat ik niet in angst wil leven voor gevaar dat er niet werkelijk is, maar in de hoofden wordt gecreëerd, als om het werkelijk te doen. Op internet vond Alexander een statistiek dat er 55 % kans is op dit moment op een flinke aardbeving. Dat is wel om serieus te nemen. Iedereen leeft in grote angst, het lijkt wel als of het een negatieve energie is die rond waait. De een praat het de ander aan. Zit het tussen mijn oren of is het angstig zijn iets waar ik naar moet luisteren? Trouwens Alexander heeft nu bijna geen angst met slapen.

Na veel geregeld te hebben zijn Alexander en ik in de Rhino naar Pétion-ville gereden, JeanMax opgepikt en doorgereden naar de Daihatsu garage in Delmas 18 om een kleine vrachtwagen te kopen. Wij zijn door Rue Pan Americaine gereden. Heel veel gebouwen staan er nog. Veel hebben scheuren, andere lijken helemaal niets te mankeren. Het was vreselijk om te zien hoe het kinderziekenhuis waar ik 3 jaar heb gewerkt totaal plat ligt. Er zijn enkele vrijwilligers en Haïtianen omgekomen, echt vreselijk. Alleen het nieuw aangebouwde kantoor staat er nog. Het is schokkend te rijden door straten waar je veel huizen als een hoopje stenen, zand en ijzer ziet liggen. Elke keer gaat door je hoofd, hoeveel mensen konden nog naar buiten komen, hoeveel mensen vonden er de dood? Op sommige plekken met uitzicht op berghellingen zag ik heel veel huizen van arme mensen die gewoon de helling waren afgegleden. Steeds besefte ik dat het in dit gedeelte erg is, maar lang niet zo erg als ik op TV heb gezien. Het maakt enorm veel indruk op mij en zo ik zag ook op Alexander.

In de Daihatsu garage zaten flinke scheuren maar het gebouw stond vol auto’s, men werkte er gewoon. De kleine vrachtwagen is pas leverbaar eind maart. Daarom zijn wij doorgereden naar de Isuzu garage. Er stond van alles, te grote of te kleine vrachtwagens. Ik informeerde naar een bascule, omdat Behrmann mij dat had aangeraden voor in de bergen. Hij zei dat als ik geen stenen of een dergelijke lading ga vervoeren dat helemaal niets voor mij is. Ik knapte helemaal af op de manier waarop wij te woord werden gestaan. Hij wilde mij verkopen wat hij in zijn hoofd had.  Ik dacht: Het is deze meneer te goed gegaan, de laatste jaren. Het is een erg groot bedrijf met veel auto, vrachtwagens, autobussen en generatoren.

Toen naar Behrmann Motors, de Mitsubishi garage. Er is geen enkele vrachtwagen meer te koop en zij kunnen het eerste half jaar niet geleverd worden. Terug naar Daihatsu. Wij konden een JMG vrachtwagen bekijken, zij hadden die ergens voor ons opgehaald. Dit type zou de Daihatsu kleine vrachtwagen gaan vervangen. Wij werden door een oud trappenhuis mee genomen naar beneden. Ik vond het maar eng, als er nu een aardbeving zou komen die sterker zou zijn dan de vorige dan zijn wij er geweest, dacht ik. Alexander bleek het ook gedacht te hebben, maar wilde mij niet bang maken, dus hij zei het niet. Deze JMG was te lang.

Opeens zagen wij een mooie blauwe bascule staan. Precies wat ik zocht, wat Behrmann me had aangeraden. Niet te groot, niet te lang en sterk voor in de bergen. Ik heb er in gezeten, alle kanten bekeken, dit is wat ik nodig heb. JeanMax zei ook dat dit was wat wij nodig hebben, het is een heel goede auto. Foto’s gemaakt voor de LOUISA Stichting om te bedanken.  Na overleg met JeanMax en Alexander heb ik direct besloten en hem gekocht. Ik heb met hun computer Online betaald. Vlugger kan het bijna niet.

Veel korting kon ik niet krijgen. De kosten USD 32.750,-. De verzekering geregeld, het nummerbord wordt tijdelijk een demonstratie exemplaar. Morgenochtend gaan wij hem ophalen. De verzekering op eigen naam kan pas maandag. Wij zijn wel gewoon verzekerd.

Ik zei tegen Alexander dat  als ik thuis ben ik direct Peter Dek van de Vrijmetselarij ga schrijven om te bedanken en te zeggen dat wij een vrachtwagen hebben gevonden. Maar toen ik aan het eind van de middag thuis kwam, nog met Kempès zaken moest overleggen  en op kantoor dingen moest regelen, daarna gegeten en gedoucht had, was ik zo moe, dat ik nog wat foto’s heb overgezet en ben gaan slapen.

Wat geweldig, wat heerlijk.

De LOUISA Stichting, Vrijmetselarij     HEEL HEEL HARTELIJK BEDANKT!