Vanwege een zware week pas nu weer een berichtje uit Haiti. Vorige week maandag was ik eerst naar Robin gegaan om de laatste dingen te bespreken met Emmaniste. Op dat moment kwam naar voren dat hij graag nog wat meer dingen wilde realiseren waarvan ik dacht dat het wel mogelijk zou zijn. Na duidelijk aangegeven te hebben welke voorbereidingen hij alvast zou kunnen treffen ben ik direct doorgegaan naar Ka Blain. Dit is hemelsbreed misschien nog geen 3 kilometer en goed zichtbaar vanaf Robin, maar het kost via een behoorlijke omweg toch ruim een uur om er te komen. Hier enkele dingen bekeken en geregeld met onder andere Kempes. Vervolgens op zoek gegaan naar Godinot, maar helaas niet gevonden! Volgende week hoop ik nog de gelegenheid te krijgen om deze school te bezoeken. Na thuiskomst alles voor Robin nog eens rustig op een rijtje gezet en tegen 20.00 uur naar bed (is hier normaal). Voor de volgende dag had ik om 6.00 uur een chauffeur met eigen vrachtwagen (4×4) besteld omdat de vrachtauto van Marijke de steile hellingen richting Robin met geen mogelijkheid zou halen. (Ter info: in 1997 vlogen Canadeze militairen bij de bouw van de school de materialen er per helicopter heen). Na enkele telefoontjes kwam de chauffeur om 6.55 uur lachend aan met de opmerking dat het lastig was voor hem om vroeg uit zijn bed te komen als hij er laat in ging…. Geen excuses of niets! Enkele jaren geleden bij mijn chauffeursbedrijf had zou dit direct ontslag tot gevolg hebben gehad, maar hier is het bijna normaal! Onderweg naar Port au Prince moesten we, vanwege een lekke band, even aan de slag. Na aankomst bij de winkel waar ik de laatste en belangrijkste dingen had besteld kwam de chauffeur met de mededeling geen touwen bij zich te hebben. Na de medewerking van de werknemers van de winkel, die ik vervolgens met 2 usd fooi per persoon tot eeuwige vriend heb gemaakt, had ik er genoeg vertrouwen te beginnen aan de rit omhoog.

Bij aankomst (11.00 uur gepland, maar uiteindelijk 14.30 uur) konden we beginnen met de werkzaamheden.

De bedoeling was o.a.:

• De buitenmuren (van multiplex) compleet te gaan vervangen.
• De slechte draagbalken en kapotte golfplaten op het dak te vervangen. Hierbij ook denkend aan de lichtinval met transparante golfplaten.
• De deels ontbrekende tussenmuren van de lokalen aan te vullen.
• De lokalen te voorzien van nieuwe “ramen”, het horrengaas moet vervangen.
• Trapjes te maken om de lokalen in te komen.
• De tafels voorzien van nieuwe dekplaatjes, verstevigen en verschillende kleuren verf.
• Alles gedegen in de verf te zetten, eerst alles schuren dan met Zincomat (tegen houtworm), witte grondverf en dan de definitieve kleur.

En zo kan ik nog wel even doorgaan!

Met drie ingehuurde “Bosses” ( voor zo’n € 7,50 per dag per persoon), een aantal vrijwilligers en een uurtje of 45 zwaar werken met zijn allen,  kan ik nu vol vertrouwen zeggen dat we het tot een redelijk of zelfs goed einde gaan brengen.

Helaas moet ik wel melden dat alles tot nu toe geenszins zonder de nodige frustraties is gegaan, maar laten we deze vooralsnog maar op de taalbarrière gooien! Overigens is dat bij sommige dingen moeilijk te geloven: “We hebben er nog eens over nagedacht en bekeken en we denken toch dat je gelijk hebt!” En dan heb je net alle voorbereidingen voor dat andere getroffen….                                  We willen heel graag rode tafels voor het kleuterklaslokaal. Ik:” dat is niet verstandig, maar dan begrijp ik nu ook waarom je een extra docent voor die klas nodig hebt!”….

Zaterdag 14 augustus komt Mark, een vriend van mij uit Amsterdam mij helpen de school te verven. Zelfs ik weet het nog niet zeker dus helaas moeten we dat allemaal nog even in spanning afwachten. Het is wel lekker dat er op zondag niet wordt gewerkt, want gezien het middagdutje van zojuist van bijna 4 uur, kan ik de rust wel even gebruiken.

En voor de rest ga ik aankomende zaterdag naar het vliegveld om Mark op te halen, 10 werkdagen! 21 augustus begint mijn bouwvakvakantie!