Ha, ha, leuk die reacties als ik een dag geen mail verstuur. Jullie leven echt mee! Marijke en ik hadden gisteren veel te bespreken dat ging even voor.
Gisteren zijn we erachter gekomen dat Kathia doof is. Wouda, Marijke en ik wisten het eigenlijk al de hele tijd, maar op de een of andere manier viel het kwartje niet echt. Gisteren vanwege de cycloon was er behoorlijk veel herrie in huis zoals heel hard dichtslaande deuren. Het is dan heel onnatuurlijk om een baby in je armen te hebben die daar totaal niet op reageert. Elke baby zal bij zo’n knal minstens de armpjes omhoog gooien uit reflex. Kathia reageert totaal niet. Na de vijfde knal hoorde ik mezelf tegen Marijke zeggen: Kathia reageert niet op die knallen van de dichtslaande deuren, totaal niet. Marijke en ik keken elkaar aan en je kon bijna de KLING horen van het vallen van de munt. In een keer begrijpen we andere dingen, zoals het op een andere manier volgen met haar ogen dan andere baby’s doen, haar tastzin die duidelijk beter is ontwikkeld dan bij andere baby’s. Marijke gaat direct zoeken naar mogelijkheden voor haar op Haiti. Er is iets voor blinden, dan zal er ook wel iets zijn voor doven. Ik ben vandaag begonnen met voorbereiding op gebarentaal. Ze moet mijn vingers volgen en dat doet ze al heel erg goed.

Kathia leert een vinger te volgen ...

Vanaf 9 maanden kun je beginnen met babygebarentaal. We denken dat ze nu 7 maanden oud is, dus we hebben nog even. Ik ga een boekje bestellen, maar het is nu uitverkocht. Er zijn wel andere boekjes die ook voor horende kinderen worden gebruikt, dus dat kan altijd.

Kathia speelt nu ook met haar voetjes, zij is ruim 440 gram gegroeid.

Vandaag ben ik mee geweest naar Ka-blain. Wouda aan het werk gezien in de klassen, ik heb ook meegeholpen. Het thema was vis. We hebben vissen gevouwen, geknipt, geplakt en getekend. Een meisje vond het toch interessanter om aan mijn haar te frunniken, maar uiteindelijk kreeg ik haar toch weer aan de slag. 
Als Wouda en ik een klas binnenkomen gaan direct alle kinderen staan en hoor je: Bonjour madame Vooda, Bonjour Madame Lienda. Meestal beginnen ze dan een lied voor ons te zingen. We zijn blij als ze weer gewoon gaan zitten. Het is zo leuk om met de kinderen te werken. Ik heb ook foto’s van ze gemaakt en aan hen laten zien, daar zijn ze gek op.
 
Toen we naar huis gingen moesten Wouda en ik nog even op Marijke wachten. Werkelijk alle schoolkinderen staan dan voor onze neus.

Ze vinden het zo leuk en interessant dat er blanken bij hen op school zijn. Ze dachten dat ik de dochter van Wouda was of van Marijke. Toen ik vertelde dat ik zelf een mama was van vier kinderen waarvan er twee geadopteerd zijn uit Haiti, stonden ze in de rij om met me mee te gaan naar Ollande. Als ik al twee kinderen had geadopteerd kon ik er ook meer adopteren. Het is toch wat!

  
 
Ook heb ik de bouw weer gezien, er is veel gebeurd sinds zaterdag. Marijke heeft gezegd dat we volgende week daar naar toe willen verhuizen. Het is bijna om in de lach te schieten, maar je moet een streefdatum hebben. De hoop is dat er dan hard doorgewerkt hebben. Toch zou het leuk zijn als ik, ook al is het maar een dagje, daar zou kunnen verblijven. Het probleem is wel dat er nog geen internet is en wij zijn continue aan het communiceren met onze achterban in Nederland. bijvoorbeeld over de containers die nu geladen moeten worden. Er kunnen nu elk moment onze eerder verscheepte containers aankomen. Echt je kunt je niet voorstellen hoeveel werk Marijke daar mee heeft! Je kunt voor de gemakkelijke weg kiezen maar dan doe je mee aan corruptie. Marijke doet PERTINENT niet mee aan corruptie, dat is ook de reden dat we geen water hebben. Degene die de kraan open moet draaien wil er geld voor krijgen dat daar niet voor staat, nu wil hij een tent. Okee dan geen water! We hebben nu even water gehad omdat hij zich toch wel bezwaard voelde. Van alles wat in de container zit moeten we lijsten maken, we moeten precies aangeven aan wie het gedoneerd wordt en wanneer zodat dat gecontroleerd kan worden, degene die het krijgt moet ook een officieel papier maken, ik weet het niet preciees, ik weet wel dat Marijke er dagen en nachten mee bezig is geweest en nu blijkt er nog steeds iets niet in orde te zijn. Ze had gewoon geld kunnen betalen, dan was dit niet nodig, maar dat doet ze dus niet. Daar heb ik echt respect voor dat je in die vijftien jaar nergens in mee bent gegaan.
Onderweg kwamen we mensen tegen die hun koeien dreven, anderen die hun varkens dreven, anderen die hun geiten dreven. Tijdens het drijven slaan ze de dieren op hun achterwerk. Het is een gewoonte of de dieren keurig lopen of niet. Ze slaan. Je ziet bij veel dieren ook bloedende striemen op hun achterwerk. Marijke spreekt iereeen aan om te zeggen dat dat niet nodig is. Ze zeggen dat ze erop letten, maar Marijke blijft het gewoon 15 jaar lang zeggen.
 
De dames van Unicef zijn niet komen opdagen. Het zijn Haitianen. Het kan met de cycloon te maken hebben maar ik heb zoiets van, dan bel je toch of mail je toch! Vandaag maar weer bellen. maar moedeloos word ik er wel van.
 
Onze Kathia wordt elke dag sterker. Ze krijgt naast de antibiotica nu ook extra proteinen. Ze kan haar hoofdje rechtop houden, haar beentjes zijn een landingsgestel aan het worden en ze zit ook steviger op schoot. Vannacht heeft ze van half een tot half 6 geslapen, dus ik heb ook nachtrust gehad. We hebben het erg gezellig samen in mijn kamertje. Toen ik vandaag naar Ka-Blain ging had ik echt moeite om haar achter te laten. Wonderlijk is dat, hoe snel je van een kind gaat houden.  Gelukkig was zij ook blij om mij weer te zien. Ooh hoe moet dat over twee weken??????

Kathia eet goed, komt aan in gewicht en is nu erg tevreden ...

Vandaag zagen we een meisje langs de weg zitten, ik vroeg me af waarom zij niet naar school ging. Ze heeft een speciale huidskleur, dat noemen ze hier rouge. Het is duidelijk gemengd met ( roodharige?) blanken. Ze hebben een lichte roodachtige huidskleur en sproeten.

Ze zat op een school die nu gesloten is en gaf aan dat ze thuis geen geld hadden voor een school. Ze woont letterlijk aan de voet van de berg van onze school. Marijke heeft haar gezegd dat ze bij ons op school mag komen. Dat ze dat tegen haar moeder moet gaan zeggen en dan vanaf september naar school moet komen. Ze heeft geen geld en uniform nodig. Weer aan straatkind minder!
 
Met mij gaat het weer beter. Mijn hersens werken nog steeds niet zo goed, zelfs mijn creool is nog steeds niet op het niveau van wat het was. Dat komt door de emoties weet ik en door de weinige nachtrust. Toch gaat het goed met mij . De twee dagen thuis waren goed en dat ik er vandaag weer uit ben geweest was ook weer heel goed. De cycloon is voorbij en eindelijk scheen vandaag de zon weer!
Vandaag zijn we erachter gekomen dat een van onze kinderen (3 jaar) onaangepast sexueel gedrag laat zien. Ik ga met haar praten. Dat is het moment dat mijn Creool weer op gaat komen. Als het om problemen met kinderen gaat, kan ik alles dat weet ik!
 
Intussen zijn we de teams voor de prefab woningen aan het inplannen. Ik hoop de voorbeelden nog te kunnen zien, zodat ik de Nederlandse vrijwilligers goed voor kan bereiden. Ook met het fosterparentsplan zijn we bezig, maar vooral in het hoofd. Ik weet zeker dat er mensen onder jullie zijn die niet snappen wat daar moeilijk aan kan zijn, ik zou jullie graag uit willen nodigen hier drie maanden te komen werken. Dan weet je het wel!