Kathia heeft nog steeds koorts en diaree. Ze krijgt nu een breedspectrum anti-biotica en paracetamol. Ik heb haar net in bad gedaan en nu ligt ze lekker te slapen. Ik hoop dat ze komende nacht ook zal slapen, zodat ik ook mijn nachtrust krijg. 

Linda en Kathia Lucienne

Eindelijk een lach van Kathia op de foto!

Vandaag zijn we naar Robin geweest. Daar staat een klein schooltje van ons. De rit ernaartoe was geweldig, je rijdt echt tussen de bergbewoners door en iedereen roept: bonjou Maraika ( Marijke). Ze is echt een beroemdheid hier. Het schooltje is fantastisch. Heel klein. Je snapt niet dat daar 80 leerlingen kunnen zitten. 

Voor de school in Robin ...

De kinderen hebben liedjes voor ons gezonden. De directeur die we zaterdag al ontmoet hadden was er nu weer en hij is zo aardig en goed voor zijn leerlingen. Mooi om te zien. We hebben het over de gevolgen van de aardbeving gehad. Het is gelukkig niet meer zo dat de kinderen het zien als een straf van God, maar als een natuurverschijnsel.
 
De school is aan een flinke opknapbeurt toe en daar heeft Marijke met Emmaniste (directeur) over gesproken. Na de aardbeving is Thijs Nienhuis bij ons geweest en hij komt binnenkort de school in Robin opknappen en uitbreiden. Thijs, als je dit leest; succes!!!!! Heel veel hout is rot, je hebt een hele klus voor de boeg, maar het is echt geweldig om dat daar te mogen doen. Dat schooltje doet inderdaad wat met je. 

De multiplexplaten rotten weg ...

 
Wouda en ik hebben de kinderen visje, visje in het water en osewiesewose geleerd, echt leuk! Ook hebben we in het Creools hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen. Tet, epol, genou, oteil, etc. Echt leuk!
 
Ons vondelingetje Kathia is in Robin gevonden. We weten nu ongeveer de vindplek en daar gaan we zondag heen om foto’s te maken voor haar. Stel dat ze dat later wil weten. Ook heeft Marijke uitgebreid aan de kinderen gezegd dat als ze weten wie de moeder van Kathia is ze dat tegen Emmaniste kunnen vertellen, dat de moeder niet bang of beschaamd hoeft te zijn en dat Kathia gewoon bij ons mag blijven wonen, maar dat we meer informatie willen over haar omdat dat heel belangrijk is voor de baby, zeker als ze wat ouder is. We zijn benieuwd.
 
Er wordt vandaag of morgen een cycloon verwacht, daar maakten de leraren zich wel zorgen om. Ik hoop maar dat iedereen droog en beschut kan blijven, maar eigenlijk is dat ijle hoop. Wij zitten wel beschut en droog.
 
Bij thuiskomst natuurlijk direct om de kleine meid bekommerd. Ik hoop dat ze snel beter wordt. We hebben haar gewogen en ze is nog geen gram aangekomen sinds zes dagen geleden toen ze hier gebracht werd. Maar toch zien we enorme vooruitgang. Eerst kon ze alleen maar haar ogen bewegen en drinken. Nu kan ze armen en benen en hoofd bewegen. Ze duimt. Als ik haar oppak, laat ik haar zelf optrekken en dat gaat steeds beter. De gelaten blik was al snel verdwenen. Ze maakt goed contact en we worden heel vaak getrakteerd op de mooiste tandenloze lach van de wereld en ook begint ze te brabbelen. Haar buikje ziet er beter uit. Dat was eerst ook helemaal gerimpeld net als haar armpjes en beentjes, maar nu staat het een beetje bol en is het huidje strak. We weten inmiddels dat ze HIV-negatief is, gelukkig, de andere tests moeten we nog afwachten. Morgen moet ik een plasje opvangen, daarvoor heb ik iets gekregen wat het mogeijk zou moeten maken, ik ben benieuwd!
 
Vanavond slaapt ze weer bij mij in mijn koffer. We hebben nog geen ledikantje, dat gaan we snel in Ka-blain ophalen voor haar.
 
We zijn aan het bekijken hoe we het soort fosterparentsplan voor scholen kunnen gaan invullen, daar moet nog veel over gesproken worden. Wouda en ik gaan kijken of we nog een tweede seminar kunnen organiseren om uit te leggen aan de leraren hoe informatie het beste verwerkt en opgeslagen wordt, korte- en lange termijn geheugen, etc.
 
Marijke is nog steeds druk bezig, echt je snapt niet wat zij allemaal moet doen op een dag. Wij gaan toch beginnen met eten.

Victoire is juf in de kleuterklas.

 
Morgen komen de mensen hier van Unicef die willen helpen om onze familieleden te zoeken. Ik hoop dat het gaat lukken. Nog niets van de vriendin van mama Solange gehoord. Tot morgen. Linda