Vandaag 21 maart 2010 was de eerste schooldag na de aardbeving op 12 januari 2010. Ongeveer 100 kinderen zijn gekomen. De onderwijzers hadden ballonnen opgehangen, zo zag het er feestelijk uit. Er was een speciaal programma gemaakt om de kinderen zoet te houden. Eerst zijn de leerlingen in een paar klaslokalen gegaan. Twee kinderen huilden ontzettend, zij waren heel erg bang om naar binnen te gaan. Niemand hoefde, iedereen was vrij om wel of niet naar binnen te gaan. Gelukkig was de moeder van een van de meisjes erbij. Ik vroeg haar waarom haar dochtertje van 7 jaar zo bang was. Weer hetzelfde verhaal: Een aardbeving is de straf van God. Ik legde de moeder uit dat een kind regelmatig kleine dingen doet, die niet goed zijn. Hierdoor is zij enorm bang dat God haar nu zal straffen. Er komt weer een aardschok en de school kan instorten. Voor een kind is dit heel duidelijk en zeker als de ouders er ook zo onderling over praten. Ik heb ook deze moeder uitgelegd dat een aardbeving een natuurlijk iets is, dat op meerdere plaatsen in de wereld voorkomt. Andere ouders zeiden dat zij hetzelfde op de radio hadden gehoord, dat zij ook bang waren, maar al veel minder. Ook hadden zij gehoord dat er erg slecht gebouwd is en dat daardoor veel doden zijn gevallen. Hier ga ik dan op in en geef het voorbeeld van de gevolgen van de aardbeving van 8.7 in Chili met  heel weinig doden. Ik vraag de ouders dit ook aan hun kinderen uit te leggen. Als de kinderen dit horen, zullen zij veel minder bang zijn.

Mooi is dat Kempès vandaag van een seminar terug kwam en exact hetzelfde had gehoord. Alle directeuren van de scholen in onze omgeving waren bij elkaar om te horen wat een aardbeving precies is, zodat zij het weer door kunnen geven aan de onderwijzers en aan de leerlingen.

Het was heerlijk om na ruim twee maanden weer kinderen in en rond de school te zien en te horen zingen en lachen. Alle leerlingen die op school komen krijgen een dikke boterham. Dat is echt een feest voor hen.

Er waren vanochtend ouders die de grond gingen egaliseren. Ook op deze plaats moeten enkele houten lokalen komen. De regering zegt dat op 12 april de scholen open mogen, maar dat er niet in betonnen gebouwen les gegeven mag worden zonder dat er toestemming is van de inspecteur van onderwijs.

Omdat zoveel scholen in Kenscoff niet meer te gebruiken zijn, is ons gevraagd of wij meer leerlingen willen opnemen. Wij komen wel in aanmerking voor gratis rijst en bonen, maar omdat wij geen arme school zijn, worden onze leerkrachten niet door het rijk betaald. Wij willen wel op dit verzoek ingaan, maar wij bekijken wel heel goed wat voor ons mogelijk is. De vraag is al gekomen of wij onze school met drie klassen in Furcy willen uitlenen aan de Nationale school in Furcy, zodat het onderwijs in Furcy door kan gaan. Wij zijn zelfs bereid onze kleuterschool in Furcy als cadeau te geven aan de regering, maar daarvoor in ruil willen wij dan franchise krijgen om containers met hulpgoederen gratis Haïti in te krijgen. De eerste contacten hebben wij al gelegd om hierover te praten met President Preval en zijn echgenote. Wij rekenen zeer binnenkort op een ontmoeting.