De reis duurde 10 uur, Ik heb 3 keer geslapen. Stefanie en Alexander hebben alle bestek dat de mensen gebruikt hadden, opgehaald voor Haïti. De stewardessen vonden het erg mooi om er aan mee te werken, zij hadden het om geroepen in het vliegtuig en verteld waarvoor het was. Veel mensen waren erg geïnteresseerd. Alexander liep met een stewardess rond om alle bestek op te halen.

Even na 4 uur geland. Ik ging foto’s maken van alle dozen, bleek het voor de Minustah te zijn. Ziko, zoon van Claude en 2 chauffeurs stonden ons al op te wachten. Alles leek snel en prima te gaan, van het ene kantoor naar het andere. Hotel afgebeld, want wij zouden naar Santo Domingo rijden om daar te overnachten. Lang wachten op de spullen. Weer terug naar het vliegveld. Ziko rijdt gehaast achteruit en knalt tegen een Mercedes busje aan, zo’n hele mooie! Twee deuken, niet al te erg. Praten, praten, praten, er blijkt geen verzekering te zijn voor in de Dom. Rep. Ik vraag hoeveel wij moeten betalen. USD 180,-, ik geef USD 150, het geld wordt aangenomen en wij mogen weg.

Vrachtwagen geparkeerd bij het vliegveld, achterlangs naar de douane gelopen, ik heb met 6 mannen gesproken: Het is te laat nu kan het echt niet meer, morgenochtend 8 uur, dan is het snel klaar, omdat het hulpgoederen zijn voor Haïti. Prachtig werk dat u doet. Iedereen zegt dat tegen ons. Een volgende keer is het duidelijker als wij op alle dozen grote papieren plakken met: Hulp voor Haïti. Ik zag dat van andere organisaties. Nu wij de goederen niet kunnen krijgen, dan toch maar naar het hotel. In de regen wel een half uur gereden. Eindelijk hadden wij het gevonden. Ik weet nu wat een ressort is. Wat een luxe, wat een overdaad. All Inclusief. Een blauw bandje om je pols. Ziko mag de plaats van Dick Dijk in nemen, de andere twee chauffeurs gaan naar een gewoon hotel. Ziko rijdt hen er heen, Alexander en ik laten ons met zo’n mooi karretje naar onze kamer # 84 brengen. Een prachtig park is het met allemaal appartementen. Een treintje rijdt steeds rond om mensen mee te nemen. Het is hier 25 graden, regenachtig, vrij veel wind, echt subtropisch.

Om 9 uur kunnen wij gaan eten. Grote buffetten, eten en drinken zo veel je wilt. Het is wel een handig systeem. Alexander en ik praten er over dat dit wel heel raar voelt. Zo lux, wij zouden toch naar Haïti, hoe kan dit? Het is of je in een film mee speelt. Om 10.30 met het treintje naar ons appartement. Ik heb alleen tandengepoetst en gezicht gewassen, ik was zo moe. Daarna heerlijk geslapen.